Her oyun ortak olmak zorunda değil

Küçük kardeş kapının önünde bekliyor, büyük çocuğunuz kurduğu oyuna kimsenin girmesini istemiyor. Bu görüntü sizde adaletsizlik duygusu uyandırabilir. Ankara’daki evinizde kardeşler arasında yakınlık kurmaya çalışırken her oyunun paylaşılması gerekmediğini kabul etmek, çocuğunuzun kişisel alanını da hesaba katmanıza yardımcı olabilir.

Dışlamayla özel alanı ayırmak

Uzun süre uğraştığı yapının bozulmasından çekinmesiyle kardeşini aşağılamak farklı durumlardır. Kendi başına oynamak istediğini söylemesine izin verirken incitici sözlere ve fiziksel davranışlara sınır koyabilirsiniz. Küçük çocuğun yaşına uygun başka bir etkinlik bulmasına yetişkinin eşlik etmesi gerekir. Beklemeyi öğrenmesi adına onu sürekli reddedileceği bir kapıda bırakmak çözüm sunmayabilir. Bu süreçte oyun terapisi Ankara ile ilgili temel bilgileri okumanız da faydalı olabilir.

Ortak oyun için iki çocuğun da yapabildiği, malzeme ve süre bakımından uygun bir seçenek seçebilirsiniz. Büyük çocuğun eğlenceyi yönetme veya küçüğe öğretme görevi üstlenmesi gerekmez. İkisinin de yorulduğunda ayrılabilmesi paylaşımı daha esnek kılabilir. Siz her anlaşmazlığa hakemlik etmek yerine güvenliği koruyup neyi istediklerini ayrı ayrı duymaya çalışabilirsiniz.

Birlikteliğe uygun koşullar hazırlamak

Kardeşler arasındaki bütün mesafeyi kıskançlık diye açıklamamak yararlı olur. Yaş farkı, günün yorgunluğu ve oyundan bekledikleri şeyler de etkili olabilir. Oyun dışında birbirleriyle kurdukları ilişkiye bakmanız daha geniş bilgi sağlar. Dışlama kalıcı bir incitme biçimi aldıysa veya evde herkesin yaşamını belirgin biçimde daraltıyorsa ilişkiyi aile koşullarıyla birlikte değerlendirmek mümkündür.