İyi niyetle yapılan müdahaleyi fark etmek

Yaptığı köprüyü sağlamlaştırmak için bir parça eklediğinizde çocuğunuz itiraz ediyor: Hikâyesinde köprünün yıkılması gerekiyormuş. Siz yardım ettiğinizi düşünürken onun planını değiştirmiş olabilirsiniz. Ankara’da birlikte oyun oynadığınız zamanlarda bu tür bir karşılaşma, yetişkinin düzeltme alışkanlığını fark etmek için somut bir fırsat sunar.

Çocuğun yön vermesine dayanabilmek

Oyunun iyi görünmesi, mantıklı ilerlemesi veya tamamlanması sizin hedefiniz olabilir; çocuğunuzun hedefi farklıdır. Yanlış anladığınızı kabul edip parçayı geri çekmeniz mümkündür. Uzun bir açıklamayla niyetinizi savunmak yerine oyunda nasıl yer almanızı istediğini sorabilirsiniz. Çocuğunuzun her itirazını saygısızlık olarak görmemek, kurduğu anlatının sahibinin kim olduğunu hatırlamanıza yardım eder. Aklınızdaki diğer sorular için oyun terapisi Ankara sayfasındaki açıklamalara bakabilirsiniz.

Kontrolü bırakmak güvenlikten ve kendi sınırlarınızdan vazgeçmek değildir. Köprünün nasıl kurulacağına o karar verebilirken parçaların birine fırlatılmasına izin vermeyebilirsiniz. İstemediğiniz bir role katılmama hakkınız da bulunur. Bu ayrımı açık tutmanız, yetişkinin sorumluluğu ile çocuğun oyun üzerindeki etkisini aynı anda korumanızı sağlar.

Gerçek sınırları oyunun tercihlerinden ayırmak

Sürekli yönlendirmeden yanında durmak ilk başta size boş bir uğraş gibi gelebilir. Bu anları eğitim fırsatına çevirmek yerine birlikte ne yaşadığınızı fark edebilirsiniz. Çocuğunuzun size yeniden rol vermesi, önerinizi reddetmesi veya kendi başına devam etmesi farklı seçeneklerdir. Evdeki oyunla ilgili bu gözlemler, değerlendirme sırasında ilişkinizde karşılıklı yer açmayı konuşmak için kullanılabilir.