İki ortamı yarışa çevirmemek

Bir evde arabalarla uzun yollar kuran çocuğunuz diğer evde yalnızca saklambaç oynamak isteyebilir. Ebeveynlerin ayrılmasının ardından iki yerde farklı oyunlar seçmesi, birini daha çok sevdiğini göstermez. Ankara’da iki ev arasında yaşam düzeni kurarken her ortamın zamanı, eşyaları ve ilişkileriyle kendine özgü bir deneyim sunduğunu hesaba katabilirsiniz.

Oyunda taraf seçmesini beklememek

Diğer evde hangi oyunu oynadığını öğrenmek için çocuğunuzu bilgi kaynağına dönüştürmek ilişkiye ek yük getirebilir. Anlatmak isterse dinleyebilir, ayrıntı vermediğinde ısrar etmeyebilirsiniz. Oyundaki figürleri ebeveynlerle eşleştirip kimin iyi kimin kötü olduğunu sormak da taraf seçme baskısı yaratabilir. Yetişkinler arasındaki anlaşmazlıkların açıklamasını onun hikâyesinden çıkarmaya çalışmamak daha koruyucudur. Daha kapsamlı bir başlangıç için oyun terapisi Ankara sayfasını inceleyebilirsiniz.

Her iki evde aynı oyuncakların bulunması şart değildir; ancak sevdiği bir eşyayı taşıyıp taşımayacağı konusunda öngörülebilir bir düzen yararlı olabilir. Geçiş sırasında oynamak istemiyorsa önce yemek, dinlenmek veya sizinle kısa bir yakınlık arıyor olabilir. Eve girer girmez keyifli görünmesini beklemek yerine yeni ortama geçiş için biraz zaman bırakabilirsiniz.

Geçiş günlerini anlamaya çalışmak

Gözlemlerinizi diğer ebeveynle paylaşmanız mümkün ve güvenliyse yorumsuz örnekler kullanabilirsiniz. Çocuğun oyununu kimin daha iyi bakım verdiğine ilişkin bir kanıt gibi sunmamak önem taşır. Belirgin zorlanmalar sürüyorsa uygun değerlendirmede iki evin koşulları ve geçişlerin çocuğunuza etkisi birlikte ele alınabilir. Çocuğunuzun her iki ilişkide de yetişkinlerin duygularını yönetmekten sorumlu olmaması gerekir.